یکی از مفاهیم کلیدی در تحلیل ساختار بازارهای مالی بینالمللی، تمایز میان «چندقطبیگری ژئوپولیتیک» و «چندقطبیگری مالی» است. چندقطبیگری مالی به معنای توزیع قدرت مالی و ذخایر ارزی میان چندین قطب اقتصادی جهان است. در حالی که در عرصه سیاسی شاهد شکلگیری ائتلافهای جدیدی مانند بریکس هستیم، در عرصه مالی، ایجاد بازارهایی با عمق والاستریت نیازمند دههها حاکمیت قانون، بازارهای بدهی عمیق و نقدشوندگی بیوقفه است.
سیستم مالی ایالات متحده به دلیل ارائه ابزارهای متنوع بدهی، به ویژه اوراق خزانهداری با بازدهی ۴.۶۹ درصدی، عملاً به عنوان یک مکنده نقدینگی جهانی عمل میکند. کشورهای دیگر برای جذب این حجم از سرمایه، باید بازارهای سرمایه خود را به طور کامل باز کنند که این امر آنها را در معرض نوسانات شدید نرخ ارز و فرار سرمایه قرار میدهد؛ محدودیتی که چین و سایر قدرتهای نوظهور تمایلی به پذیرش ریسکهای آن ندارند.
در این میان، داراییهای جایگزین مانند بیتکوین که اکنون در محدوده ۷۷,۳۶۴.۸۹ دلار معامله میشود، به عنوان یک شبکه مالی موازی و بدون مرز در حال رشد هستند، اما هنوز تا تبدیل شدن به لنگرگاه اصلی تسویه حسابهای بینالمللی فاصله زیادی دارند.
نظرات کاربران (۰)
هنوز دیدگاهی برای این صفحه ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظرتان را مینویسید؛ دیدگاه شما پس از بررسی منتشر میشود.