ایالات متحده در حال تولید بیشترین حجم نفت خام تاریخ خود است. بر اساس داده‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا، تولید نفت خام این کشور در سال ۲۰۲۶ در مسیر رسیدن به میانگین رکورد ۱۳.۸ میلیون بشکه در روز است و رکورد پیشین که سال گذشته ثبت شده بود را پشت سر می‌گذارد. با وجود این، قیمت گازوئیل به‌تازگی به بالاترین سطوح تاریخ صعود کرده و موجودی سوخت‌های تقطیری همچنان غیرمعمول پایین است.
اداره اطلاعات انرژی پیش‌بینی می‌کند موجودی سوخت‌های تقطیری تا بخش عمده‌ای از سال ۲۰۲۷ زیر محدوده میانگین پنج‌ساله باقی بماند و ذخایر برای نخستین‌بار در بیش از دو دهه اخیر به زیر ۱۰۰ میلیون بشکه برسد. در سال ۲۰۲۵ سوخت تقطیری حدود ۳۰ درصد از کل بازده پالایشگاهی آمریکا را تشکیل داده بود، در حالی که سهم بنزین نهایی نزدیک به ۴۶ درصد بود. یک بشکه ۴۲ گالنی نفت خام در پالایشگاه‌های آمریکا تقریباً ۱۹ تا ۲۰ گالن بنزین و ۱۱ تا ۱۳ گالن سوخت تقطیری کم‌گوگرد تولید می‌کند.
نکته کلیدی این است که نفت خام و گازوئیل دو کالای جایگزین‌پذیر نیستند. نفت پیش از تبدیل به گازوئیل، بنزین، سوخت جت یا نفت گرمایی باید از پالایشگاه عبور کند. بنابراین ممکن است حجم رکوردی نفت خام تولید شود، در حالی که بازار فرآورده‌های پالایش‌شده همچنان محدود است؛ چرا که گلوگاه می‌تواند پس از خروج نفت از زمین رخ دهد. پالایشگاهی که برای تولید حدود ۳۰ درصد سوخت تقطیری طراحی شده، صرفاً به دلیل بالا رفتن قیمت گازوئیل نمی‌تواند این سهم را دو برابر کند.
محدودیت عملی دیگری نیز وجود دارد: پالایشگاه‌های آمریکا در فصل سوم به‌طور میانگین با ظرفیت تقریبی ۹۶ درصد کار کرده‌اند. اسپردهای کرک گازوئیل که تفاوت ارزش گازوئیل و نفت خام مصرفی برای تولید آن را می‌سنجند، به سطوح استثنایی رسیده‌اند. ظرفیت اسمی پالایش نیز اندکی کاهش یافته است؛ طبق گزارش اداره اطلاعات انرژی، ظرفیت تقطیر اتمسفری در ابتدای ۲۰۲۶ حدود ۱۸.۲ میلیون بشکه در روز بود که حدود ۲۵۰ هزار بشکه در روز کمتر از سال پیش از آن است و ۱۳۰ پالایشگاه فعال در این کشور باقی مانده است.
بحران کنونی گازوئیل تنها با نگاه به آمریکا قابل فهم نیست. طبق اداره اطلاعات انرژی، موجودی سوخت تقطیری این کشور در ماه آوریل زیر محدوده پنج‌ساله رفت؛ در حالی که عرضه‌های قابل توجهی از خاورمیانه، روسیه و چین از بازار حذف شده بودند. روسیه به دلیل آسیب‌های واردشده به بخش‌هایی از سیستم پالایشی‌اش در پی حملات اوکراین، صادرات سوخت را محدود کرده است. تولید و حمل‌ونقل پالایشگاهی خاورمیانه نیز بر اثر درگیری ایران مختل شده و چین برای اکتبر بیشتر صادرات سوخت را معلق کرده تا پالایشگاه‌های داخلی ذخایر تحلیل‌رفته خود را بازسازی کنند.
اروپا به‌ویژه در برابر این وضعیت آسیب‌پذیر است، زیرا این قاره طی یک دهه و نیم گذشته ظرفیت پالایشی خود را کاهش داده است. ظرفیت پالایش اروپا و کشورهای همسایه از حدود ۱۷.۵ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۰۹ به حدود ۱۴.۴ میلیون بشکه در روز در حال حاضر رسیده و وابستگی به فرآورده‌های پالایش‌شده وارداتی را افزایش داده است. ساخت ظرفیت پالایشی جدید نیز برخلاف حفر یک چاه نفت، به میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری، سال‌ها مهندسی و ساخت و فرآیندهای مجوزدهی طولانی نیاز دارد؛ تعهدی که در شرایط عدم‌قطعیت درباره تقاضا، سیاست‌های زیست‌محیطی و برقی‌سازی دشوار است.
منبع: OilPrice — نفت و انرژی — مشاهدهٔ خبر در منبع
محتوای این خبر صرفاً جنبهٔ اطلاع‌رسانی و تحلیلی دارد و توصیهٔ خرید یا فروش نیست. سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی با ریسک همراه است؛ پیش از تصمیم، شرایط مالی و پروفایل ریسک خود را بسنجید.
نظرات کاربران (۰)
هنوز دیدگاهی برای این صفحه ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظرتان را می‌نویسید؛ دیدگاه شما پس از بررسی منتشر می‌شود.