یکی از گلوگاههای اصلی در چرخه تامین کالاهای اساسی کشور، فاصله زمانی میان ورود کشتی حامل نهاده یا روغن خام به لنگرگاه تا زمان تخلیه کامل و خروج کالا از بنادر است. دادههای آماری نشان میدهد بخش عمدهای از زمان معطلی شناورها در لنگرگاه، ناشی از مسائل عملیاتی نبوده بلکه معطل تخصیص و انتقال ارز توسط شبکه بانکی بوده است.
هنگامی که یک کشتی حامل نهادههای دامی وارد آبهای سرزمینی میشود، تا زمانی که اسناد ارزی میان بانک عامل و فروشنده خارجی مبادله نشود، اجازه تخلیه صادر نمیشود. این امر موجب توقف طولانیمدت کشتی و تحمیل جریمههای روزانه تحت عنوان دموراژ به واردکننده و اقتصاد کشور میشود که هزینههای سنگینی به همراه دارد.
تحلیل دادههای ماندگاری شناورها حاکی از آن است که پس از فعالسازی خطوط اعتباری و تسهیلات ارزی شبکه بانکی، زمان ماندگاری کشتیها کاهش یافته است. این ابزار مالی باعث میشود فروشنده با اطمینان از تعهد بانک، اسناد حمل را سریعتر آزاد کند و عملیات تخلیه در بنادری مانند بندر امام خمینی با سرعت بیشتری انجام پذیرد.
کاهش زمان معطلی کشتیها علاوه بر صرفهجویی ارزی در پرداخت هزینههای دموراژ، از رسوب طولانیمدت کالا در انبارها و سیلوها جلوگیری میکند. این امر خطرات ناشی از فساد و افت کیفیت نهادهها را کاهش داده و به تسریع روند توزیع کالا در بازارهای مصرفی کمک میکند.
برای تداوم این روند مثبت، ایجاد یک سامانه هوشمند یکپارچه میان سازمان بنادر، گمرک، بانک مرکزی و بانکهای عامل ضروری به نظر میرسد. هماهنگی لحظهای اطلاعات تخصیص ارز با سامانه مدیریت ترافیک شناورها میتواند زمان ماندگاری را به حداقل رسانده و به کنترل تورم انتظاری در بازار نهادهها یاری برساند.
منبع: مهر — اقتصاد — مشاهدهٔ خبر در منبع
محتوای این خبر صرفاً جنبهٔ اطلاعرسانی و تحلیلی دارد و توصیهٔ خرید یا فروش نیست. سرمایهگذاری در بازارهای مالی با ریسک همراه است؛ پیش از تصمیم، شرایط مالی و پروفایل ریسک خود را بسنجید.
نظرات کاربران (۰)
هنوز دیدگاهی برای این صفحه ثبت نشده. اولین نفری باشید که نظرتان را مینویسید؛ دیدگاه شما پس از بررسی منتشر میشود.